براى نماز از ميان ملائكه موكلى است كه كارى غير آن ندارد ، چون مكلف از نماز فراغت پيدا كند ، آن را به طرف خدا مىبرد ، اگر قابل قبول باشد قبول مىشود و اگر از طرف حق قبول نشود ، خطاب مىرسد : اين نماز را به بنده‌ام بازگردان . ملك نماز را باز گردانده و به صورت صاحبش مىزند و مىگويد : واى بر تو كه هميشه عملى دارى كه باعث سرشكستگى من است « 1 » . و نيز از ابو بصير نقل شده : بر ام حميده وارد شدم ، تا او را در عزاى امام صادق عليه السلام تسليت بگويم . او گريه كرد و من نيز گريستم . سپس گفت : اى ابو محمد ! اگر حضرت صادق عليه السلام را به وقت مرگ مىديدى تعجب مىكردى ! دو چشمش را باز كرد و فرمود : همهء كسانى كه با من آشنايى دارند دور من جمع كنيد ، كسى نماند مگر اين كه به محضر آن جناب آمد ، آن گاه به همه نظر كرد و فرمود : شفاعت ما شامل كسانى كه نماز را سبك بشمارند ، نمىشود « 2 » ! عَنْ ابى جَعْفَرٍ عليه السلام قالَ : الصَّلاةُ عَمُودُ الدّينِ مَثَلُها كَمَثَلِ عَمُودِ الْفُسْطاطِ اذا ثَبَتَ الْعَمُودُ ثَبَتَ الْاوْتادُ وَالْاطْنابُ وَاذا مالَ الْعَمُودُ وَانْكَسَرَ لَمْ يَثْبُتْ وَتِدٌ وَلا طُنُبٌ « 3 » : امام باقر عليه السلام فرمود : نماز ستون دين است و برنامه آن براى دين همانند ستون خيمه است ، وقتى ستون ثابت و پا برجا باشد ، ميخ‌ها و طناب‌ها پابرجاست ، ولى وقتى ستون از ثبوت بيفتد و بشكند ، ميخ و طنابى پا برجا نمىماند .

--> ( 1 ) - الكافى : 3 / 488 ، باب النوادر ، حديث 10 ؛ ثواب الأعمال : 229 ؛ بحار الأنوار : 81 / 262 ، باب 16 ، حديث 62 . ( 2 ) - الأمالى ، شيخ صدوق : 484 ، المجلس الثالث والسبعون ، حديث 10 ؛ المحاسن : 1 / 80 ، باب 3 ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 4 / 26 ، باب 6 ، حديث 4423 . ( 3 ) - المحاسن : 1 / 44 ، حديث 60 ؛ وسائل الشيعة : 4 / 27 ، باب 6 ، حديث 4424 .